Það verður ekki annað sagt en að 4.Júlí helgin hafi verið ein alsherjar skemmti og sukk helgi hjá okkur fjölskyldunni. Við byrjuðum á föstudaginn með að fara í grillveislu á sterum til Máneyjar og Víðis. Það var sko allt í boði sem hugsast gat, veitingar og veigar og góður félagsskaur. Arna og Káki voru með gesti hjá sér, þau Jóhann og Rut (frekar fyndið þar sem föðurbróðir minn heitir Jóhann og konan hans Rut) sem komu líka með þannig að við vorum 10 með litlu skottunum tveim. Það var borðað og spjallað og drukkið fram yfir miðnætti og voða gaman hjá okkur.

Á laugardaginn, þjóðhátíðardag Bandaríkjamanna 4. Júlí, var ekki minna um gleði. Við byrjuðum daginn á að taka alsherjar tiltekt hérna á heimilinu og skella okkur svo í vaðlögina hérna við Greenlake með litlu bolluna. Hún elskar allt vatn, sturtu, þvo sér um hendurnar, sundlaugar og vaðlaugar, þannig að hún var alveg í essinu sínu. Um kvöldið komu svo Víðir, Máney og Steinunn til okkar og við borðuðum saman. Um kl. níu röltum við svo út með stelpurnar í kerrunum og fórum í áttina að vatninu sem er hérna fyrir neðan til að sjá flugeldasýninguna. Lögggan var búin að loka fullt af götum og íbúarnir flestir með partý í görðunum hjá sér sem voru mörg orðin að götupartýum, sófar, útilegustólar, vindsængur osfrv. var komið út á götur, margir að spila músík, grilla, drekka bjór osfrv. Rosa stemning. Þegar við færðumst nær vatninu þá tók að þéttast mannfjöldinn, við stoppuðum þar sem við komumst ekki lengra og lögðum kerrunum.  

Rúmlega 10 byrjaði flugeldasýningin, Magnea var á háhest hjá pabba sínum og fannst þetta voða spennandi fyrst en svo þegar bomburnar urðu stærri og hávaðameiri þá fór henni að hætta að standa á sama. Orðin ofsa lúin og þreytt og vildi bara fara niður á götuna. Litla dýrið skreið svo bara upp í kerruna sína og dró niður skerminn og þá var allt í lagi. Sat bara þar og hélt í eyrað á sér. Svo þegar sýningin var svona rúmlega hálfnuð, mega hávaði og læti, þá var pían sofnuð. Greyið litla skinnið, ekki mikið partýúthald hjá svona lítilli stúlku. Annars var flugeldasýningin mjög flott, þeir kunna þetta Ameríkanarnir. Allskonar broskallar og kassar og hjörtu osfrv. Hérna er smá brot, endirinn er ofsa flottur:



Dagurinn í dag er svo bara búin að fara í rólegheit, smá bíltúr og pínu pirring yfir Dönunum. Þeir eru ekki ennþá búnir að svara hvort þeir vilji fá mig til sín í haust eða ekki. Sem er farið að fara aðeins í taugarnar á frúnni. Örlítið. Vonandi gerist eitthvað í þessum málum á morgun.

Annars er komin nýr teljari hérna á síðuna. Tengdó er að fara að koma og erum við öll ofsalega spennt yfir því og hlökkum ofsalega mikið til að fá þau til okkar. 

Litla pían okkar er byrjuð á sundnámskeiði og við erum búin að skrá hana á fimleikanámskeið.
Hún elskar vatn og að leika í vatni og hoppar út um allt þannig að þetta gæti ekki passað betur.

Hún er sífellt að taka upp á einhverju nýju og það bætast alltaf fleiri og fleiri orð í safnið. Latibær er algert uppáhald þessa dagana. Hún byrjar daginn á að tuða "bæbæ, bæbæ" sem þýðir Latibær. Og verður rosa reið og pirruð og fúl ef hún fær ekki það sem hún vill.

Önnur ný orð eru: komdu, mjólk, bumba og vatn.

Annars ganga dagarnir okkar hérna voða smurt. Við byrjum daginn á að fara í leikfimina okkar, svo förum við stundum smá á rólóinn og svo heim í hádegismat. Magnea leggur sig í svona rúman klukkutíma um kl. eitt og svo förum við aftur út seinnipartinn. Á róló eða í búðina eða að hitta vinkonurnar.

Við erum búin að segja fullt af myndböndum inn á myndasíðuna fyrir þá sem vilja kíkja á það.

Ætli það sé ekki komin tími á fréttir af prinsessunni.

AÐAL málið þessa dagana er að hoppa. Hún hoppar út um allt, er endalaust að æfa sig þessi elska.

Annað uppáhalds er róló. Krúttið er algert róló-frík, þegar hún er sett í skóna sína þá byrjar hún að kyrja róló - róló - róló. Og klappar og skríkir þegar við erum komnar þangað. Er farin að fara í allar rennibrautirnar sjálf, klifrar upp stigana, hangir á bitanum efst á rennibrautinni og rólar sér.

Uppáhaldsbókin hennar er Svarta Kisa. Hún bendir á hana og mjálmar þegar hún vill láta lesa fyrir sig. Krúttið.

Hún er alltaf að segja fleiri og fleiri orð. Maur er nýjasta orðið hennar, hún var heillengi í dag að dást að þeim hérna fyrir utan, og það hljómar mjög líkt meira, sem hún er líka farin að nota. Bleyja, já, nei, hæ, bæbæ, mamma, pabbi, dúkka, steinn, bað, sturta, skór og snudda eru líka orð sem hún notar mikið.

Hún er farin að vilja horfa aðeins meira á sjónvarpið. Hefur ekki viljað gera það mikið hingað til. Finnst rosa gaman að horfa á Söngvaborg og Latabæ.

Hún er líka farin að kyssa og knúsa okkur upp úr þurru án þess að við séum að biðja um það. Sem er algerlega æðislegt. Að fá knús og kyss frá þessari elsku er náttúrulega ómetanlegt.

Hún þekkir öll dýrahljóðin. Gerir mu og me og mjá alveg eftir pöntun, urrar eins og ljón og hermir eftir apa.

Hún dansar og snýr sér í hringi, hoppar niður tröppurnar hérna og lætur sig detta afturábak í sængina í rúminu okkar. Finnst þetta allt saman sjúklega fyndið og hlær og skríkir.

Það er búið að vera svo heitt hérna síðustu daga að hún er búin að vera í stöðugu svitabaði. Er varla komin úr sturtunni þegar hún er byrjuð að svitna aftur. Hún vill þess vegna varla vera í fötum, finnst þægilegast að vera bara á bleyjunni hérna heima og hleypur undan manni og mótmælir hátt þegar á að klæða hana í föt.

Annars erum við voða hress hérna. Á morgun er planið að hlaupa 5Km hlaup með Kay vinkonu minni fyrir hádegi og svo erum við á leiðinni í eins árs afmælið hjá Simon vini okkar eftir hádegi. Rosa dagskrá. Og svo er brjálað að gera hjá Indriða í skólanum, fullt af verkefnum sem þarf að skila áður en önnin klárst. Við erum svo að reyna að skipuleggja roadtripp sem við ætlum að fara í 10. Júní og vera í ca. 10 daga. Erum að hugsa um að keyra suður meðfram ströndinni í gegnum Oregon og niður til Californiu. Þegar við komum heim eftir það þá þarf Indriði að byrja á lokaverkefninu.

Já það er hreinlega allt of langt mál að fara vel yfir það sem hefur helst drifið á daga okkar fjölskyldunnar síðan maður dreif í því að skrifa hérna inn síðast en það er hægt að stikkla á stóru.

- Við Magnea fórum til Íslands, hittum alla og skemmtum okkur æðislega vel. Takk fyrir okkur allir, þið eruð yndisleg!

- Við flugum til Boston og þar sameinaðist fjölskyldan aftur. Mikið var ofsalega gott að fá að hitta hann Indriða okkar aftur. Auður og Andrés voru þar á sama tíma og við og brölluðum við ýmislegt með þeim. Boston er æðisleg borg og við mælum alveg með henni.

- Við komum heim og erum búin að hafa það huggulegt síðan þá. Indriði er byrjaður aftur í skólanum og við komin aftur inn í rútínuna okkar. Magnea veiktist reyndar nokkrum dögum eftir að við komum, fékk 40 stiga hita, þurfti að fara í eina spítalaheimsókn en fékk sýklalyf og náði sér á nokkrum dögum.

- Það er búið að græja umsókn fyrir skólann í CPH þannig að núna þarf bara að bíða og sjá til hvernig þetta allt saman fer.

- Í gær borðuðum við yfir okkur af súkkulaði, hangikjöti og lambakjöti í góðra vina hópi. Fengum íslendingagengið í mat til okkar, sátum hérna og spjölluðum og höfðum gaman. Takk fyrir komuna allir þetta var æðislegt! Enda var málshátturinn okkar Oft njóta hjú góðra gesta. Mjög við hæfi allt saman.

- Indriði er búin að setja inn nýjar myndir á myndasíðuna. Þær eru flestar síðan við fórum til Port Townsend um þar síðustu helgi. Það var fyrsta sumarhelgin hérna, 20 stiga hiti og sól og blíða. Æðislegt. Ég get ekki beðið eftir sumrinu.

Það eru náttúrulega næstum 100 ár síðan ég skrifaði eitthvað af viti hérna inn þannig að ég held að ég þurfi að stikkla á því helsta í mjög stórum punktum.



* Ég sem hélt að eftir ritgerðarskil þá myndi allt falla í ljúfan löð hef aldeilis haft rangt fyrir mér. Ég hef sjaldan verið jafn upptekin og með þéttsetna dagskrá heldur en núna. Það sem ég er helst að gera, eða hef verið að gera, það er eiginlega búið núna, er að undirbúa stórafmælið í fjölskyldunni. Það eru bara 3 dagar í að fjölskyldufaðirinn verði 30 ára. Og þar sem við erum fjarri fjölskyldu og vinum þá er það algerlega á mína ábyrgð að dagurinn verði eftirminnilegur. Án þess að upplýsa of mikið um hvað ég er búin að vera að bralla þá verð ég að segja að ég hef haft nóg að gera. Er búin að þeytast út um allan bæ og gera og græja. Hmmm Indriði verðurðu nokkuð minna forvitin af að lesa þetta... hahahaha

* Ofaní allan afmælisundirbúningin er góður skammtur af líkamlegu böli búin að ríða yfir heimilið. Fyrst tók ég of mikið á því í ræktinni og skemmdi eitthvað í öxlinni á mér. Svo fékk ég flensuna og lá með beinverki og hita í miðri prófatörn hjá Indriða. Þegar prófunum svo loksins lauk þá lagðist Indriði í bólið með sömu pestina og er loksins að stíga upp úr því núna. Magnea litla slapp alveg við þetta vesen enda fékk hún flensusprautu þegar við komum.

* Í gær voru svo 10 ár síðan við kynntumst (hóst hóst ...eða vorum fyrst að kyssast á balli í Bifröst hahahahaha). Í tilefni af því gerðum við bara ekki neitt. Indriði lá í rúminu og var ekki í mjög hátíðlegu formi greyið. Það má samt eiginlega segja að í gær hafi farið í hönd hálfgerð hátíðarvika hjá okkur. Hún byrjar 7. á afmælinu okkar, 11. á Indriði afmæli og svo er Valentínusardagurinn náttúrulega 14. Hérna í USA er Valentínusardagurinn náttúrulega AÐAL málið. Það er allt búið að vera undirlagt af varningi tengdum deginum í margar margar vikur og með hverjum deginum verða búðirnar aðeins bleikari. Kort, kökur og blöðrur eru helst áberandi en svo bjóða sjónvarpsauglýsingarnar upp á margt fleira í þessum dúr. Alger amerísk ástarstemning.



*  Dagarnir fram að heimför okkar Magneu eiga eftir að einkennast af heimsóknum og hátíðarhöldum. Daginn eftir afmælið hans Indriða, eða á fimmtudaginn næsta, eigum við von á Unnimíu, Ragga og Ingu í heimsókn frá Berkley. Við hlökkum ótrúlega mikið til að fá þau til okkar því fyrir utan að vera æðislega skemmtileg þá verða þau fyrstu gestirnir okkar. Við þurfum ekki að bíða lengi eftir gesti no. 2 því Börkur hennar Katrínar kemur til okkar þann 17. Það verður því nóg að gera og mjög skemmtilegir dagar framunda hjá okkur. Föstudaginn 13. ætlum við svo að fara út að borða með Ragga og Ingu og vinum okkar hérna. Föstudagurinn 13. er nefninlega ekki óhappa hjá okkur því við gerðum tilboð í íbúðina á Þinghólsbraut á slíkum degi. 

*  Það sem er líka mjög ofarlega á verkefnalistum þessa dagana er umsóknin í CBS. Ég þarf að taka Toefl próf fyrir umsóknina því námið er á ensku. Ég náði að skrá mig í prófið á Íslandi 13. mars fyrir litla 185 dollara. Ekkert laust hérna í Seattle fyrr en eftir að umsóknarfresturinn er liðinn sem mér fannst frekar spes. 

* Við Magnea (eða ég allavegana) erum orðnar mjög spenntar fyrir Íslandsferð. Hlakka óendanlega mikið til að hitta fjölskylduna og auðvitað vinkonurnar. Er búin að sakna þeirra allra ofsa mikið undanfarna daga. Held líka að við séum að koma á alveg prima tíma heim. Fá smá vetrarfíling áður en vorið kemur hérna í Seattle. Svo er Óli bróðir að verða tvítugur, Guðrún systir verður 21 rétt áður en við komum og Kolla skvísa verður þrítug á meðan við erum heima sem er ekkert smá gaman.  

* Inni á milli þess sem maður vaskar upp og leikur við Magneu reynir maður að fylgjast með fréttunum heima. Það hefur allavegana verið af nógu að taka síðustu daga. Ný ríkisstjórn, morð og Dabbi greyið heldur að hann sé Drekinn. Magnað stuff! Það er náttúrulega ótrúlegt hvað er búið að ganga á og ekki beint til að hvetja mann til að flytja aftur heim þetta blessaða ástand. Ég hef samt ótrúlega trú á Jóhönnu og held (og vona) að hún eigi eftir að gera góða hluti. Og þessi yfirlýsing hjá Davíð gefur bara upp hvað hann kann lítið í hagfræði. Það skiptir miklu meira máli að Seðlabankastjórar hafi trúverðugleika heldur en allt sem þeir hafa gert eða ætla að gera.

* Indriði setti inn nýjar myndir áðan, eiginlega bara Magneu myndir. 

Þetta er svona helst það sem er búið að ganga á hjá okkur hérna á 49. stræti. 
Nú verða allir að commenta sem ná að lesa í gegnum þetta allt!  

Á laugardagsmorgun fórum við í heimsókn til ættingja Indriða, þeirra Art og Ellenar. Þau eru komin á gamals aldur og búa hérna frekar stutt frá. Við stoppuðum hjá þeim í smá stund, fengum hjá þeim morgunmat og spjölluðum heilmikið. Við vorum búin að ákveða að fara í bíltúr fjölskyldan eftir að við færum frá þeim en ekkert búin að ákveða hvert. Eftir að við keyrðum af stað fundum við út með aðstoð elsku Lonely að það væri skemmtilegt að keyra í bæ sem heitir Anacortes og taka þaðan ferju yfir á San Juan eyju sem er stærsta eyjan af nokkuð mörgum sem eru þar fyrir utan. Þessi eyja er víst alger sumarleyfisparadís og um leið og byrjar að vora þá fyllist allt af túristum. Núna er allt miklu hæglátara, fáir ferðamann á ferli og ódýrara. Eftur klukkutíma siglingu með ferjunni komumst við út í eyjuna og leyst þá svo vel á okkur að við ákváðum leita okkur að gistingu. Fundum, aftur með hjálp Lonely, mjög fínt hótel sem var með laust herbergi. Við vorum ekki svo forsjál að taka með okkur það sem þarf þannig að við þurftum að bruna í búðina og kaupa helstu nauðsynjar. Áttum þarna yndislegt kvöld, borðuðum góðan mat og höfðum það huggulegt. Alveg þangað til frökenin átti að fara að sofa, þá datt hún úr öllu stuði og varð fúl og reið yfir að vera ekki í sínu herbergi. Ég veit ekki alveg hvernig hún verður í ölllu rótinu á Íslandi fyrst hún mótmælir svona harkalega núna. 



Dagurinn í dag fór svo í meiri rúnt um eyjuna þar sem við sáum m.a. Alpaca dýr. Held að maður segi dýr en ekki kindur. Þau eru með klaufir og nokkurskonar ull en eru annars ekkert mjög lík kindum. Með rosa langan háls og langa fætur. Þau voru allavegana ofsa sæt og Magnea var mjög hrifin af þeim. Við stoppuðum líka í nokkurs konar þjóðgarði þar sem bretar voru með herstöð og fórum þar í fjöruferð. Áttum yndislegan dag í miklum huggulegheitum. Á morgun er svo frídagur hérna, fæðingardagur Martin Luther King Jr. Á þriðjudaginn er svo mjög stór dagur, forsetaskipti með tilheyrandi hátíðarhöldum. Það er búið að vera mikið rætt um í hverju Michelle Obama verður, skiptir greinilega miklu máli. Ætli maður fylgist ekki með þessum mikla viðburði í sjónvarpinu. 

Ég tók þá ákvörðun að þetta árið ætlaði ég að setja mér áramótaheit. Hef áður hugsað um þetta og kannski í einhverju bríaríi lýst einhverju yfir á gamlárskvöld en að sjálfsögðu aldrei staðið við það. Oft hefur maður hugsað um að lifa heilsusamlegra líferni, borða hollar, hreyfa sig minna, drekka minni bjór og borða minna nammi eða eitthvað í þá áttina. Það hefur þó oftast ekki lifað lengur en nokkra daga í mesta lagi. Þessi áramótin hugsaði ég um þetta og tók ákvörðun. Batnandi fólki er best að lifa og allt það. Það varð því úr að ég setti mér fjórþætt markmið sem miða öll að því að bæta manneskjuna sem ég er. Það er víst margt sem hægt er að bæta úr og því upplagt að byrja smátt og stefna á þessi fjögur atriði. Ég ætla nú ekki að lýsa þeim yfir hér og nú heldur skal ég upplýsa þau í lok árs og þá í leiðinni hvernig mér hefur tekist að standa við þau.

Við settum inn myndir áðan síðan í dag og í gær. 

Það er margt búið að ganga á og margt sem segja þarf frá þannig að ég ætla að gera þetta í nokkurskonar punktaformi.

Ritgerðin:
Eftir mikið púl, blóð, svita og tár kláraðist verkið og var sent í yfirlestur, prentun og skil. Mætti blessunin með hjálp einstaklegra góðrar píu á skrifstofuna að morgni 15. Janúar og þar með var háskólagöngunni í Háskóla Íslands vonandi lokið í bili. Stefnir þá, hvorki meira né minna, í útskrift hjá yours truly þann 28. Febrúar. Það er nú ekki alveg víst að maður geri nokkuð í tilefni dagsins, mæti kannski í athöfnina ef það liggur vel á mér en annað er ekki planað.



Heimferðin:
Glöggir hafa tekið eftir niðurteljaranum hérna hægra megin. Við Magnea Ósk erum sem sagt á leiðinni á Skerið. Það er búið að kaupa miða fyrir fullt fullt af peningum með hjálp frá elsku elsku Guðnýju. Við leggjum af stað héðan frá Regnborginni þann 27. Feb og ferðumst í ca. 19 klst uns við lendum í Keflavík að morgni 28. Brjálað ferðalag með svona lítið kríli. Það eru því litlar líkur á því að að maður verði mjög ferskur í útskriftinni þann sama dag eftir örugglega mjög lítinn svefn. Við erum samt svo ótrúlega heppnar að þær Máney og Steinunn Vala ætla að vera samferða okkur. Það á eftir að muna svakalega um að hafa þær sem félagsskap á þessari löngu leið. Ég er farin að hlakka ofsa mikið til að koma heim í smá heimsókn og hitta alla. Er byrjuð að gera drög að dagskrá þannig að þeir sem vilja hafa eitthvað um hana að segja verða að senda inn tillögur. Við fljúgum svo aftur út 20. Mars og ætlum að stoppa nokkra daga í Boston. Indriði er akkúrat komin í Spring Break (vúhú) þá þannig að við ætlum að nota tækifærið og skoða okkur aðeins um þar.



Magnea Ósk:
Þessi elska er svo mikill sólargeisli að orð fá því varla lýst. Hún er að verða svo mikill karakter og með hverjum deginum sem líður nær hún að hafa meiri tjáskipti við okkur. Þó hún tali ennþá ekki mikið þá nær hún sko algerlega að koma sinni meiningu á framfæri. Það hafa þó nokkur ný og gömul orð bæst í hópinn að undanförnu. Hún segir t.d. datt núna í tíma og ótíma. Þannig að þetta kemur hægt og hægt. 

Sjálfstæðisbaráttan er algerlega hafin hjá henni sem mér finnst allt of snemmt. Hún vill bara borða sjálf, halda á skeiðinni sjálf, labba sjálf, klifra upp og niður stigann sjálf, sitja í fullorðinsstól og vera í tölvunni. Alger grallaraspói. Aðalmálið þessa dagana er að leika með tannburstann minn. Hún teymir mann á puttanum inn á bað og bendir á tannburstaboxið þangað til hún fær hann. Ofsalega ákveðin ung dama. Svo labbar hún um allt, alsæl og japplar á blessuðum burstanum.

Hún er líka farin að dansa ofsa mikið. Alltaf þegar hún heyrir tónlist þá dillar hún sér. Við mæðgur getum skemmt okkur konunglega hérna heima, þegar pabbi er í skólanum, að hlusta á barnatónlistina og dansa saman og syngja. Henni finnst það brjálæðislega skemmtilegt.  

Hún vill líka ekki bara mata sjálfa sig heldur matar hún allt dótið líka. Dúkkur og leikfangabox alveg jafnt. Og gerir smjatthljóð þegar dótið á að vera að borða. Hún er smám saman að verða aðeins betri við dúkkurnar þótt hún taki þær ennþá upp á hárinu. Heldur á þeim, knúsar þær og kyssir í tíma og ótíma.  Hún lætur okkur líka kyssa þær svolítið oft, það er mikið uppáhalds hjá henni núna að kyssa allt og alla. 

Hún er líka alltaf að verða meira og meira hrifin af því að fara í bað. Verður hálf pirruð og fúl þegar við Indriði förum í sturtu og hún fær ekki að fara með. Teymir okkur oft inn á bað og bendir á það og biður um að fá að fara ofaní. Finnst alveg æðislegt að busla og sprella í baðinu. Skvettir mjög mikið og skríkir hátt.



Dagarnir framundan:
Ég er smátt og smátt að venjast tilhugsuninni að hafa EKKERT á stefnuskránni annað en að hugsa um fjölskylduna mína. Er að ná að fylla dagskránna af skemmtilegum hlutum fyrir mig og Magneu að gera. Bóka playdate og námskeið og verkefni. Er að skipuleggja stundaskrá fyrir okkur til að koma að öllu sem þarf að gera, líkamsrækt og þess háttar included. Það þarf að koma sér í form eftir allt maraþon-átið um jólin. Svo erum við svo heppnar að hafa þær Máneyju, Steinunni Völu og Örnu hérna í Seattle þannig að við reynum að hitta þær reglulega og eins oft og við getum. Amerísku mömmurnar og krakkarnir þeirra eru líka komnar með pláss á dagskránni ásamt ferðum í dýragarðinn, barnasafnið og sædýrasafnið. Ég held að þessar vikur fram að brottfarardegi verði ofsalega fljótar að líða.  

Indriði er byrjaður á fullu í skólanum og er að hans sögn í mjög skemmtilegum áföngum. Þeir eru byrjaðir af fullum krafti að kenna enda er þessi önn frekar stutt. Verður búin þegar við skvísurnar hittum hann í Boston 20. Mars. Það styttist óðum í stóra daginn 11. Febrúar þegar eiginmaðurinn verður hvorki meira né minna en þrjátíu ára. Við erum aðeins byrjuð að reyna að plana eitthvað í tilefni dagsins þó það verði ekkert partý í Nálinni ;o). Á sama tíma eru akkúrat 10 ár síðan við kynntumst þannig að það er margt sem við erum að halda uppá.

Á morgun ætlum við að fara í heimsókn til fjarskyldra ættingja Indriða, eldri hjóna sem búa hérna aðeins fyrir utan. Eftir það er planið að fara í bíltúr eitthvað hérna út fyrir. Það er allt of langt síðan við höfum komist út fyrir borgarmörkin hérna. Snjórinn undanfarna daga og ritgerðarstúss hefur sett þar strik í reikninginn. Þannig að á morgun verður bætt úr því og hlökkum við öll mjög mikið til, eða allavegana við tvö. 

Næst á dagskránni er svo að vinna í umsókn fyrir CBS. Operation DK-2009 verður komin á fullt skrið á næstu dögum. Stelpur... hmmm.... þið vitið hverjar ykkar ég er að tala við! ;o) 

Ég ætlaði og ætla ennþá að gera annál fyrir árið 2008 en er ennþá ekki búin að koma mér í það. Er rétt búin að ná andanum eftir að ritgerðin kláraðist og er ekki ennþá búin að gíra mig upp í upprifjunina. Það kemur á næstu dögum. Þannig að stay tuned! 

 

Já það er víst óhætt að segja að við höfum skemmt okkur ofsa vel um áramótin þótt þau hafi verið með afskaplega nýju sniði. Það sem helst var skrítið, svona fyrir utan að vera mörg þúsund kílómetra frá heimahögunum, var flugeldaskorturinn. Kaninn með allar sínar reglur má náttúrulega ekki skjóta upp svoleiðis nema að vera með flugeldapróf eða eitthvað álíka. Eini sénsinn er að keyra inn á næsta verndarsvæði indíána og skjóta upp sínum rakettum þar, blessaðir indjánarnir mega náttúrulega flest allt. Þannig að við horfðum á smá flugeldasýningu sem var við Nálina í sjónvarpinu. Frekar spes. Kristján og Arna borðuðu hjá okkur og svo komu Víðir, Máney og Steinunn Vala eftir matinn til okkar. Það var svo heljarinnar stuð hjá okkur yfir skaupi ofl langt fram á nótt.

Síðustu dagar eru svo búnir að einkennast af ritgerðarskrifum og pínu frammistöðukvíða. Skipulagningu varðandi prentun og skil. Það er mér sönn ánægja að tilkynna að þetta lítur út fyrir að vera að smella saman hjá mér. Komnar heilar 46 bls. og ekkert eftir nema að skrifa inngang og niðurstöður. Held ég. Er að fara að fá athugasemdir frá leiðbeinandanum vonandi á morgun. Þetta er því allt á réttri leið. Og ennþá nokkrir dagar í skil.

Undirbúningur fyrir heimsókn á klakann fer svo að komast í gang. Við Magnea erum að spá að koma í lok Febrúar og vera fram í seinnipart Mars. Það er jafnvel að maður nái útskriftinni sem er 28. Feb. Förum sennilega í það að panta þessi ósköp næstu daga. Annars eru Indriði og Magnea búin að leika saman síðustu daga meðan ég vinn í ritgerðinni. Það er búið að vera ofsa gaman hjá þeim og þau eru búin að bralla heil ósköp saman. Mjög gott fyrir þau bæði að eyða smá tíma saman bara tvö.

Magnea er svo fyndin þessa dagana að við eigum ekki til orð stundum. Á gamlárs klíndist smá súkkulaði hérna í teppið sem við vorum ekki búin að ná úr. Í dag sér þessi elska blettinn og af einhverjum ástæðum ákveður hún að smakka aðeins á honum. Pabbi hennar veit ekki fyrr en krakkinn liggur á gólfinu og smjattar þessi ósköp á teppinu, alsæl með smá súkkulaði. Hann tekur hana upp og reynir að beina athyglinni að einhverju öðru, hálf hlæjandi. Litla dýrið snýr sér við á punktinum, smjattar ofsa hátt og brunar beint í blettinn aftur. Það var því ekki annað að gera en að fara í útrýmingaraðgerðir.

Hún er líka búin að taka upp á því í tveimur síðustu ferðum okkar hérna í Kringluna að leggjast á gólfið í tíma og ótíma, alveg flöt með kynnina á steininn, beint í gangveginum. Sama hvað maður reynir að láta hana labba af stað þá fæst krakkinn ekki til þess og er sko alveg sama þótt maður labbi í burtu. Liggur bara eins og skata og hendir sér jafn harðan aftur niður ef hún er tekin upp. Þá er ekki hægt að gera mikið annað en að halda á skottunni. Ótrúlegt þetta barn.

En við vorum að setja inn 3 myndbönd og ég held að Indriði er búin að setja inn nýjar myndir síðan á jólum og áramótum nýju fínu tölvunni sinni (snemmbúin þrítugsafmælisgjöf sem hann valdi sér sjálfur).

Kveðjur frá Seattle
...þar sem er búið að snjóa stanslaust í allt kvöld og spáir 7 stiga hita á morgun. 

Elsku barnið mitt er náttúrulega snillingur. 

Hún er ekki alveg að ná íslenskunni nógu vel. Segir bara mamma og dabb sem við erum búin að þýða sem takk. Og hvað gerir lítil stelpa þá í málunum. Nú býr auðvitað til sitt eigið tungumál! Litla skottan talar og talar og talar og við skiljum EKKERT hvað hún segir. Hún bendir, verður alvarleg á svipinn og segir svo kannski dibi dabi dibudá með voða áherslum. Alveg eins og hún hafi verið að segja okkur eitthvað ofsalega merkilegt. Svo ef maður talar við hana á móti þá heldur hún áfram, endalaust af óskiljanlegu babbli en örugglega allt með ofsalega mikilli meiningu. Eða allavegana tilþrifum.

Svo ef maður skilur ekki babblið þá hefur hún aðrar leiðir. Ef hana langar að leika inni í herbergi þá grípur hún í puttann á manni og dregur mann með sér þangað. Ef hana langar að setjast í stól þá klappar hún fast á setuna og biður svo um að láta taka sig upp. Mjög skýr skilaboð frá ungri dömu.

Við erum búin að vera í algeru hláturskasti undanfarið yfir henni. Hún er algerlega ákveðnasta pían á heimilinu og tekur því ekki vel ef maður bannar henni eitthvað. Hendir sér í gólfið með mjög dramatískum tilburðum sem foreldrunum finnast oft sjúklega fyndnir. Er svo jafn fljót að gleyma því hvað það var sem orsakaði dramakastið ef maður sýnir henni eitthvað annað skemmtilegt dót. 

Hún dundar sér helst við það þessa dagana að raða saman hlutum. Finnst það ofsa spennandi og allt sem er gaman er gert aftur og aftur og aftur. Endurtekning er s.s. mikið málið núna. Henni finnst allt með tökkum MJÖG spennandi og þá er gott að vera búin að fá fullt af svoleiðis dóti frá Böðvari. 

Hún er nýbúin að læra að klifra upp í sófann. Var svo ánægð með sig þegar henni tókst það fyrst. Er búin að hamast við þetta undanfarnar vikur að reyna hvað hún getur og loksins tókst það. Það er því mikið leikið sér í sófanum þessa dagana. Hún hefur líka undanfarið beðið um að fá að leika sér í rúminu sínu. Hleypur endanna á milli og hendir sér niður. Ofsa mikið stuð.  

Magnea fékk líka tvær dúkkur í jólagjöf og dúkkukerru. Er voða ánægð með þær báðar en kann ekkert ofsa mikið á þær. Tekur þær upp á hárinu og heldur á þeim þannig og vill svo sjálf bara sitja í dúkkukerrunni. Held að við látum allavegana kerruna hverfa þangað til í sumar, svo hún skemmist ekki og kannski dúkkurnar bara líka.

Ætla að reyna að setja inn fleiri myndbönd af píunni í kvöld.  

Það má með sanni segja að jólin hjá okkur fjölskyldunni hafi verið með nýju sniði þetta árið. Ekki nóg með það að við séum fjarri fjölskyldu og vinum og í ókunnugu landi heldur fengum við líka óvænta gesti á aðfangadagskvöld og fórum í jólaboð til yndislegrar fjölskyldu í dag. Þannig er mál með vexti að rafmagnslínur eru ekki í jörð hérna eins og heima. Þegar svo snjóar eins mikið og hefur gert undanfarna daga þá fara trén að gefa undan og detta á blessaðar línurnar. Þetta gerðist á aðfangadag og stór hluti borgarinnar varð rafmagnslaus. Við fengum hringingu frá Máneyju Víði og Steinunni Völu milli fjögur og fimm á aðfangadag og þá sátu þau greyin í myrkrinu heima hjá sér, gátu ekki einu sinni farið í bað og hvað þá eldað jólaöndina. En það var anda-þema hjá okkur öllum 3 Seattle fjölskyldunum í ár. Við sögðum þeim að pakka bara saman jólunum sínum og bruna til okkar og borða hjá okkur. Rétt eftir sex komu þau svo og við fórum í það að klára að elda. Við áttum saman yndislegt kvöld, spjölluðum, borðuðum á okkur gat og höfðum það huggulegt. Svo var rafmagnið sem betur fer komið á aftur hjá þeim þegar þau komu heim til sín um kl. 11. Eftir að þau fóru opnuðum við hjónin okkar pakka. Magnea var orðin svo þreytt þegar við vorum ennþá að borða rúmlega 8 að hún fór bara að sofa þá og opnaði alla sína pakka ekki fyrr en í morgun. Litla krúttið var alveg í essinu sínu og opnaði hvern pakkann á fætur öðrum. Takk æðislega fyrir okkur allir! Þúsund kossar fyrir allt fíneríið!!

Í dag var svo búið að bjóða okkur í jólaboð til systur stelpunnar sem við hittum í flugvélinni á leiðinni hingað. Já frekar spes. Við hittum s.s. íslenska stelpu á leiðinni hingað í ágúst. Í september fórum við svo til systur hennar í afmæli og hittum þau svo aftur á jólaballi íslendingafélagsins. Þá buðu þau okkur að koma til sín á jóladag. Þannig að í dag klæddum við okkur í sparifötin og brunuðum í snjónum í næsta bæ sem heitir Mill Creek. Þar var heljarinnar stórt fjölskyldu jólaboð í gangi, ótal margir saman komnir. Mikið spjallað og borðað. Það var æðislegt að hitta allt þetta fólk, svo ofsalega vinaleg og tóku svo ótrúlega vel á móti okkur. Við áttum þess vegna alveg yndislegan dag í dag í faðmi mjög skemmtilegrar fjölskyldu þótt það væri ekki okkar fjölskylda. 

Annað kvöld eru svo Arna og Káki búin að bjóða okkur til sín í hangikjöt. Hlakka ótrúleg til að fara og hitta þau og Máney, Víði og Steinunni. Ætli morguninn fari ekki bara í rólegheit og leti hérna heima. Við erum alveg búin að borða á okkur gat, sem svo sem fylgir þessari hátíð. Fengum fullt af íslensku nammi og erum búin að háma það í okkur. Hlusta á íslenska tónlist og hafa það ofsa kósí.

Gleðilega jólarest!